• 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
donderdag 6 oktober 2022

Overlijdens

nickvangils_copyEr lag slechts één enkele vraag bij iedereen op de lippen die gisteren de begrafenis van Nick Van Gils bijwoonde in de parochiekerk van Ravels-Eel. Waarom toch Nick ? Op het prentje dat werd uitgereikt ter nagedachtenis aan de jonge leraar die vorige week zijn ultieme wanhoopsdaad pleegde stonden volgende woorden die hij ook achterliet op de website van zijn tennisclub :

"Sorry. Echt sorry voor wat ik jullie aandoe. Ik wou jullie echt geen pijn doen. Verwijt jezelf echt niets. Ik verwijt jullie ook niets. Ik heb het altijd goed bedoeld. Zij die mij echt kennen, weten wat voor iemand ik was."

Staf_Van_GilsDe Sint Servatiuskerk van Ravels was gisteren zoals verwacht veel te klein om de honderden familieleden, werknemers van het IJsklokje en andere belangstellenden de kans te geven om de uitvaartdienst te volgen van Staf Van Gils. De vader van het IJsklokje en  Van Gils Creations die vorige week plots overleed na een hartaanval was een gerespecteerd patron en velen wilden hem persoonlijk de laatste eer bewijzen. Ze kwamen dan ook van heinde en verre voor deze laatste blijk van respect voor een alom geliefd man.

Het was dan ook niet verwonderlijk dat de nochtans redelijk grote kerk  tot de nok vol zat, alle stoelen en gangpaden bezet zodat mensen zelfs diep teleurgesteld  huiswaarts moesten keren omdat ze onmogelijk nog een plekje konden vinden om de dienst bij te wonen. De dienst zelf was sereen en werd opgeluisterd door enkele getuigenissen van ondermeer één der kleinkinderen die de loftrompet stak over zijn unieke grootvader die ondanks zijn drukke agenda in het bedrijf toch altijd tijd vrijmaakte waar mogelijk voor zijn kleinkinderen. Ook ex werknemers die ooit voor Staf werkten waren hem niet vergeten en velen onder hen werden opgemerkt  gedurende het afscheid aan Staf.

 ROUWBRIEF STAF VAN GILS

thumb_ijsklokje1kruisVanmorgen bereikte ons het droevige bericht dat Staf "van Narres" Van Gils, de oprichter van het IJsklokje uit Weelde plots is overleden. Omstreeks  3 uur vanmorgen werd de brandweer van Ravels opgeroepen door de MUG om bijstand te verlenen om Staf te evacueren vanaf de eerste verdieping van zijn woning. Jammer genoeg bleek dat al de verstrekte hulp niet meer kon baten en Staf stierf bij overbrenging naar het Ziekenhuis. "Staf van Narres"  die in de Kloosterstraat in Ravels woonde, is nog niet eens 70 jaar geworden.

 

 ROUWBRIEF STAF VAN GILS


Het begon allemaal in 1974 in de garage van melkboer Staf van Gils en zijn vrouw Roosje. Met een kleine ijsmachine bereidde hij na zijn melkronde roomijs op ambachtelijke wijze. Niet veel later ruilde hij zijn melkwagen in voor een diepvrieswagen. Al gauw werd Staf met zijn bedrijf IJsklokje een begrip in de Belgische Kempen en de provincie Antwerpen.

thumb_ijsklokje2Het heerlijke ijs van IJsklokje dat nog steeds, zij het nu machinaal, wordt bereid in Weelde, was - en is - populair bij vele huisgezinnen. De huis-aan-huisformule bleek zo'n groot succes dat er steeds meer wagens van het IJsklokje de weg opgingen.

In de kalme wintermaanden ging Staf naar Nederland. In eerste instantie naar bevriende home service bedrijven. Na een tijdje (1985) kwam hij in contact met de grootverbruikermarkt en werd onze bekende Mousse Dessert ontwikkeld. Rond de jaren 90 ontwikkelde hij het suikervrije ijs en riep hij gelijk een nieuw merk in het leven: “Van Gils Creaties”. Sindsdien is er een veel duidelijkere splitsing tussen enerzijds de Home Service (IJsklokje) en de Foodservice (Van Gils Creaties).

Van Gils Creaties bedient groothandels uit verschillende sectoren, zoals instellingen, horeca, recreatiebedrijven en supermarkten. Wij leveren onze kwaliteitsproducten in eigen land, maar ook ver daarbuiten. Onder onze buitenlandse klanten behoren groothandels en inkooporganisaties uit Nederland, Frankrijk en Duitsland.

Rouwbrief_Staf_Van_GilsAls patron van het IJsklokje was hij zeer geliefd en ook zijn wielerploeg zal hem missen.

herdenkingclipEr was ruime belangstelling van de regionale pers voor de herdenking van de familie Jansens-Van Gorp op donderdag avond, getuige hiervan ook het nieuwsitem dat RTV speciaal aan de herdenkingsplechtigheid heeft gewijd. Op hetzelfde moment dat de plechtigheid bezig was reden er een honderdtal gepassioneerde mountainbikers van ATB Kempen slechts een tiental kilometers verder hun wekelijkse oefenrit met een zwart rouwlint. Danny was de laatste maanden van zijn turbulente leven veranderd van een passieve in een actieve sportliefhebber en bracht zijn eigen trouwe supporters wekelijks mee naar de oefenritten, vrouwtje Greet en jongste dochter Lynn, die hem ondanks zijn niet altijd schitterende prestaties toch luidkeels bleven aanmoedigen om dan achteraf het stof door te spoelen met een frisse pint ... of twee .... drie..... ondertussen stoere verhalen vertellend.

Herdenking_DGL_083Er waren gisteren tal van persmensen aanwezig op de herdenking van Danny Greet en Lynn. Joyce had echter ook voor zichzelf iemand gevraagd om foto's te nemen van het hele gebeuren. Inga Verstraelen nam als fotografe de honneurs waar,  hieronder kan U verder klikken naar onze ruime selectie.
FOTOREPORTAGE HERDENKING

Herdenking_DGL_064Een blik terug in de tijd.. een doodgewoon weekend Het is vrijdag avond en ik kom aan van een weekje Gent. Vanuit de trein zie ik in de verte onze Kosterbus staan. 't Is ons mama die mij komt halen, want alleen zij staat helemaal vanachter aan het station. Alle ouders die hun kinderen komen ophalen staan vooraan te wachten. Maar ons mama niet , want van voor moogde eigelijk ni parkeren en zij houdt zich aan de regels. Ik stap in de auto en ons Zita springt direct op menne schoot. "Dag Zitatje! Dag mama" zeg ik. "Hey, hoe was't in Gent? " vroeg ze dan. Hoewel dat eigenlijk een overbodige vraag was want ze belde me bijna elke dag.

Herdenking DGL_083De herdenkingsplechtigheid of noem het maar gerust een feest ter gelegenheid van Danny Greet en Lynn Jansens werd gisterenavond door ruim 400 familieleden, vrienden, kennissen en sympatisanten bijgewoond. In het begin was de teneur van de dienst wel triest wat gezien de omstandigheden ook kon worden verwacht, maar na enkele bijdragen en lezingen wist Joyce toch een lach op het gezicht van de meeste aanwezigen te toveren bij het lezen van haar eigen beleving van "een weekendje thuis" van vroeger (U kan deze getuigenis lezen op een andere plaats). Iedereen die één van de drie leden van haar gezin van nabij heeft gekend wist ze te raken met enkele kenmerkende kwinkslagen die ook haar vader zo typeerde, hij zou het niet anders gewild hebben.