abaretière Nele Bauwens bewijst dat ze een rasverteller is en neemt haar publiek mee naar het café van tante José uit haar kindertijd. Ze woelt in haar potgrond en spit kleurrijke figuren boven die dit wonderlijke universum bevolkten. Tegelijk legt ze de kern bloot van het hedendaagse probleem dat vervreemding heet en de sociale functie die het volkscafé had.

Centraal staat haar tante José, met haar 1m53 en knalrood haar een echte allumeuse of liever een klein ‘stekske met een solferkoppeke op’. Ze runde het café als haar eigen disfunctionele maar warme gezin. Het was haar leven, de klanten haar vrienden, sterker nog, haar familie.

En daar hoorde ook haar nichtje Neleke bij, die zich door haar tante liet onderdompelen in de wereld van de schlagers en levensliederen. Net als bij tante José wringen zinnetjes uit schlagers zich voor haar echte gedachten! Hun eigen vorm van Tourette, in de wetenschap ook het syndroom van oempalapapero genoemd. Uiteraard leidt deze aandoening wel vaker tot hilarische situaties en… prachtige zangnummers.

Grappig, ontroerend, ambiance, out of the (juke)box, straf.