POPPEL – Na bijna 44 jaar trouwe dienst bij de brandweer kreeg sergeant Fons Nooyens vrijdagavond een pensioen dat hij niet snel zal vergeten.
Wat begon als een dringende oproep voor een persoon die onder een betonbalk gekneld zat, bleek een perfect georkestreerde afscheidsinterventie. Het 'slachtoffer' was niemand minder dan zijn eigen vrouw Ria.
Toen de pager afging, had Fons geen enkel vermoeden dat zijn collega's hem een onvergetelijke verrassing hadden voorbereid. Pas onderweg begon hij te voelen dat er iets niet klopte.
🚨 Van zetel naar interventie... zonder argwaan.
Vrijdagavond zat Fons rustig thuis televisie te kijken toen de oproep binnenliep. Als bevelvoerder werd hij opgeroepen voor een ernstige interventie in Poppel: een vrouw zou onder een zware betonbalk terechtgekomen zijn.
Dat bleek echter één groot toneelstuk te zijn.
"Ik lag gewoon thuis in de zetel en wist werkelijk van niets," vertelt Fons lachend. "Ze hebben dat ongelooflijk goed verborgen gehouden."
Pas onderweg naar de interventie begon hij te twijfelen.
"In de brandweerwagen voelde ik dat er iets niet klopte. Er zaten alleen mensen van Poppel in de camion en de sirenes stonden niet aan. Toen dacht ik: hier is iets vreemd aan de hand."
De grootste verrassing moest toen nog komen.
🎭 Zijn eigen vrouw speelde het slachtoffer.
Ter plaatse trof Fons een vrouw aan die zogezegd onder een betonbalk bekneld zat. Pas toen hij uitstapte, ontdekte hij dat het slachtoffer zijn eigen echtgenote Ria was.
Volgens zijn collega's was zijn eerste spontane reactie veelzeggend.
"Toen hij uitstapte en zag dat het zijn vrouw was, kwam er vooral een stevige 'godverdomme' uit," vertelt een collega lachend.
Natuurlijk werd de volledige bevrijding uitgevoerd alsof het een echte interventie was. Daarna volgde het traditionele hoogtepunt van een brandweerpensioen: Fons werd uitgebreid natgespoten door zijn collega's.
👨🚒 Een brandweercarrière van bijna 44 jaar.
Fons Nooyens zette zijn eerste stappen bij de brandweer van Ravels in 1982, samen met collega's Paul van Eindhoven en Luc Caers. Een jaar later werd hij officieel benoemd tot brandweerman. Zijn engagement en vakkennis brachten hem stap voor stap hogerop: in 1994 volgde de promotie tot korporaal en in 2001 werd hij sergeant. Op 3 augustus 2026, wanneer hij 67 wordt, sluit hij officieel een indrukwekkende loopbaan van bijna 44 jaar af.
Doorheen die vier decennia maakte Fons de evolutie van het korps van dichtbij mee. Hij werkte onder verschillende postoversten en commandanten, van Luc Verdonk en Jos Moonen tot Jos Dickens, Jan Peeraer, Jan Druyts en Frank Van Accom. Vandaag de dag krijgt de brandweerpost van Ravels leiding van postoverste Bart Nooyens, de zoon van Fons, die trouwens ook mee in het complot zat om de verrassingsinterventie voor zijn vader geheim te houden.
💪 Een vakman met een uitgesproken mening.
Binnen het korps stond Fons bekend als iemand waarop collega's altijd konden rekenen. Hij was jarenlang verantwoordelijk voor de ademluchttoestellen, gaf opleidingen als instructeur op de ladderwagen en was één van de drijvende krachten achter gezamenlijke oefeningen met Nederlandse brandweerkorpsen.
Zijn collega's omschrijven hem als behulpzaam, rechtuit en betrokken.
"Je stond altijd klaar om collega's te ondersteunen en hielp waar dat nodig was."
Maar Fons had ook een eigen mening en stak die nooit onder stoelen of banken.
"Af en toe was je ook wel eens een beetje eigenwijs," klonk het tijdens het afscheid met een knipoog. "Dat leidde soms tot stevige discussies tijdens vergaderingen, maar dat hoorde ook bij jouw karakter."
Juist die combinatie van vakkennis, engagement en een gezonde dosis koppigheid maakte van Fons jarenlang een gewaardeerde kracht binnen de brandweer van Ravels.
🔥 Interventies die een leven lang bijblijven.
Na duizenden oproepen zijn er enkele gebeurtenissen die Fons nooit zal vergeten.
Zo herinnert hij zich nog levendig:
- de verbranding van 100 ton varkensvlees tijdens de varkenspest in 1990 op het vliegveld van Weelde;
- het zware verkeersongeval op de Prinsenlaan in 1994 waarbij een moeder om het leven kwam;
- de grote brand bij Van Raak in 2001;
- de uitslaande brand bij Mercelis in 2006;
- de dramatische woningbrand bij De Koster in Weelde in 2009 waarbij drie gezinsleden overleden;
- verschillende zware verkeersongevallen, waaronder een dodelijk motorongeval op de Schootseweg.
Vooral interventies waarbij kinderen betrokken waren, lieten diepe sporen na.
"Dat zijn dingen die je niet zomaar vergeet."
🤝 De kracht van de brandweer zit in de collega's.
Wanneer gevraagd wordt naar zijn mooiste herinnering, hoeft Fons niet lang na te denken.
Niet de spectaculaire branden of moeilijke interventies blijven hem het meest bij, maar de mensen met wie hij jarenlang samenwerkte.
"De collegialiteit is altijd fantastisch geweest. Iedereen staat voor elkaar klaar. Dat is het mooiste dat ik meeneem uit die 44 jaar."
Hoewel hij nog gerust enkele jaren had willen doorgaan, maken de leeftijdsregels van de hulpverleningszone daar een einde aan.
"Ik heb vorig jaar nog een jaar verlenging gekregen. Daar heb ik dankbaar gebruik van gemaakt. Eigenlijk vind ik het wel jammer dat het nu stopt."
👨👩👧👦 Meer tijd voor vrouw en zes kleinkinderen.
Vanaf 3 augustus gaat Fons officieel met pensioen. Helemaal stilzitten zit er echter niet in.
"Nu ga ik wat meer tijd maken voor mijn vrouw. En natuurlijk voor onze zes kleinkinderen."
Na bijna vierenveertig jaar paraat te hebben gestaan voor de inwoners van Ravels, Weelde en Poppel, mag sergeant Fons Nooyens nu zelf genieten van een welverdiend pensioen.
En dat begon alvast met een afscheidsinterventie die hij ongetwijfeld nooit meer zal vergeten. 🚒👏
Fotoreportage Jan Hoed afscheidsinterventie Fons Nooyens ©
Voor deze special occasion waren er zelfs twee fotografen op de afspraak, Jan Hoed met Poppelse roots en goed bekend in het dorp was er één van.
Fotoreportage afscheid Fons Nooyens - Roger Lemmens©
Huisfotograaf Roger Lemmens zorgde voor de interviews en deze fotoreportage.
